Nieuwe maan 27 maart

1’ De tweede ontmoeting

 

De nieuwe maan is een goede tijd om iets nieuws te beginnen. Isis voelt zich impulsief en vol nieuwe ideeën. Ze staat op en begint te lezen over van alles, aantekeningen te maken, zonder precies te weten waarom en zonder richtingsgevoel.

Om tien uur gaat ze naar bed. Enkele minuten later begint ze te dromen. Ze ziet een grasveld. Van veraf komt een vrouw naar haar toe. Ondanks dat ze slaapt denkt ze direct aan Iris. Vanavond wordt het een minuut voor elf uur nieuwe maan. De vrouw had een zwart tuniek van linnen aan die tot aan de grond kwam met een capuchon. De mouwen waren lang en asymmetrisch. Naarmate de vrouw dichterbij kwam zag ze wat ze in feite al wist: de vrouw heeft de huidskleur van kaneel, lang zwart kroeshaar en een rond gezicht en indiaans uitziende ogen. De vrouw zag er precies uit als zij.

 

“Hallo, ik ben blij dat je hebt willen komen. Ik heb contact met je gezocht. Om dat te doen moet ik naar je frequentie toe. En dat is niet altijd makkelijk. Het is afhankelijk van verschillende factoren waarvan ik ze niet allemaal ken. Wat ik weet is dat je, als je tot rust bent gekomen, benaderbaar bent. Bij het begin van een maanfase ook.”

 

Isis luisterde en dacht aan hun eerste ontmoeting. Die was bij het begin van de laatste kwartier om twaalf uur ‘s middags, tijdens het mediteren.

 

“Ja” zeg ik

 

“Toen lukte het voor het eerst. Ik vind dat ik je moet helpen. En ik ben niet de enige die dat wil. Er zijn andere wezens die ook bekend zijn in jouw wereld met namen als engelen, feeën en goden die je willen helpen en anderen waarvan je niet eens hebt gehoord.”

 

“Waarom ik?” vroeg ik verbaasd. “Ik kan me genoeg mensen inbeelden die meer hulp nodig hebben.”

 

“ Sommigen worden geholpen, sommigen zitten in zo een diep gat dat ze niet geholpen kunnen of willen worden. We kunnen niet alle frequenties bereiken.”

 

“Zo slecht heb ik het toch niet” denk ik met een dankbaar gevoel.

 

“En dat is het verschil. Je dankbaarheid verhoogt je frequentie en maakt dat ik en anderen soms toegang tot je hebben. Maar door je dankbaarheid sluit je je ogen voor bepaalde feiten onder het mom van ‘ik heb het goed vergeleken met anderen’. Daardoor wil je niet onder ogen zien dat je niet helemaal gelukkig bent, dat je een bepaalde leegte voelt, dat je niet helemaal tevreden bent. Het feit dat je niet in staat bent om je creatief te uiten is vanwege die stille wanhoop en leegte.

Hoe je op zoek gaat naar verschillende vormen van spiritualiteit, je honger voor het mystieke dat heeft allemaal een oorzaak.

 

De woorden van Iris kwamen aan als een mokerslag. Isis heeft alles wat een normaal mens zou kunnen wensen, voelt zich ontevreden en voelt zich vervolgens schuldig omdat iemand zoals haar geen enkele reden heeft om ontevreden te zijn.

 

“Ik wil je hebben in Ierland tijdens Litha.” zegt Iris.

“Hoe moet ik dat voor elkaar krijgen?” vraag ik me paniekerig af.

“De zomerzonnewende is op 21 of 22 juni. Ik heb geen geld voor zo’n een reis, mijn dochter gaat naar school, en de schoolvakantie begint pas in op 6 of 7 juli. Arthur moet naar zijn werk. Dit wordt ruzie! Ik kan nu niet zomaar beslissen dat ik naar Ierland ga!”

 

“Ik ga je helpen maar je moet het wel willen” zegt Iris.

 

Ik zucht diep. “Ja, ik wil geholpen worden.”

Iris zegt: “Visualiseer jezelf in Galbally, geloof dat het mogelijk is en wacht maar af: Geld voor de tickets, medewerking van man en dochter en het systeem passen zich aan. Voor iemand die gelooft in het magische zie je te veel moeilijkheden.” Ze knipoogt.

 

Isis wordt wakker. Het is kwart over elf. Arthur slaapt. Hoe val ik nu in slaap vraagt Isis zich af na wat ze net te horen heb gekregen. Ze voelde een paar minuten later een ongelofelijke rust. Het is alsof iemand haar een slaapmiddel had toegediend. Het verschil was dat de rust van boven helemaal naar beneden ging alsof iemand met een magische hoelahoep langs haar heen liep en om haar heen. En ze viel in een heerlijke en rustige slaap.

 

2’ Meevallers

 

De volgende ochtend om 6 uur staat Iris fris en uitgerust op en gaat zoals altijd haar e-mail bekijken en ziet een bericht van een klant waarvoor ze eerder vertalingen heeft gedaan heeft toen ze in Nederland woonde. De klant in kwestie had een kledingzaak en wilde graag dat ze verschillende advertentieteksten zou vertalen naar het Engels. Hij heeft ze voor de volgende dag nodig en is bereid het dubbele te betalen van het normale tarief. Het bedrag in euro’s zou zo snel mogelijk gestort worden. Ze begint direct en stuurt het document om 1 uur in de middag op.

 

Isis kan die middag niet koken vanwege de onverwachte vertaling, Arthur haalt Diana op van school tijdens zijn eetpauze en bestelt pizza.

 

In de middag om 3 uur zit Iris op haar kantoor met een kop thee. Ze heeft nu een tussenuur. De moeder van Bella, had vorige week gebeld om te zeggen dat Bella niet meer bijles zou nemen omdat ze niemand heeft gevonden om haar te brengen en op te halen.

 

Plotseling ging de bel. Isis trekt haar wenkbrauw op. Ze verwacht niemand. Bij het openen van de deur ziet Isis de 15- jarige Bella.

 

“Hoi!” zegt Isis “Wat een verrassing!. Je moeder zei dat je niet meer zou komen.”

“ Mama heeft iemand gevonden om mij te brengen. Mama zei ook dat ze deze keer de aanbieding van 20 lessen zou nemen. “

 

Bella heeft een stapel van honderd gulden bankbiljetten bij zich. Acht stuks. Iris bewaart het geld om de volgende ochtend te storten en begint met de les.   

 

Om half 7 zit Isis op haar kantoor met een beschuit en haar Relax thee: een combinatie van lindebloesem, oranjebloesem, citroenmelisse en verbena. Ze heeft meer dan duizend gulden ontvangen vandaag dat ze niet had ingecalculeerd. De telefoon gaat. Iemand belt en vraagt voor een afspraak. Ze heeft een dochter met dyslexie en heeft een remedial teacher nodig om de leervakken mee door te nemen.

Als het zo blijft is het economische aspect van Ierland minder gecompliceerd.

3’ De verhalen van de Ulstercyclus

Carlos is katholiek maar respecteert de beslissingen van Brigit. Hij vond al het aandacht voor de Ierse heidense verhalen niet leuk, maar hield wijselijk zijn mond. Dus bij ons thuis werd de Bijbel niet voorgelezen maar de verhalen van de Ulstercyclus. In plaats van het verhaal van Maria en Jesus, kregen ik, mijn broers en zus  te horen van Dechtire en zijn zoon verwekt zonder gemeenschap, Cuchulain.

 

Dechtire was de dochter van de druïde Catbad en de wagenrijder van haar broer, Koning Concobhar MacNessa van Ulster. Ze is een van die weinige wezens van de Ierse mythologie die tussen de onze en andere werelden kon lopen. Ze kon in zijn strijd tegen zijn vijanden, de wagen voor de koning met grote vaardigheid beheren. Ze was een krachtige, machtige en formidabele vrouw.

 

Op een dag verzamelde Dechtire vijftig maagden en verliet Ulster zonder de koning te vertellen. De mannen van Ulster zochten drie jaar maar konden de ontbrekende meiden niet vinden. Dechtire en haar metgezellen hebben voor henzelf een nieuw huis gevonden in het land van de feeën.

De legende zegt dat Dechtire op een dag alleen was en van een grote beker aan het drinken was, toen een kleine vlieg op de rand ging staan van de beker. Ze slikte de vlieg met haar drankje door.

Die avond droomde ze dat een lange en mooie man naar haar kwam en zei dat ze een zoon zou dragen die Setanta zou worden genoemd. Deze visie was van de Zonnegod Lugh en sinds die tijd is gezegd dat hij de goddelijke vader van de machtige Cuchulainn is.

 

De mannen van Ulster hadden echter hun achtervolging niet opgegeven en waren uiteindelijk dicht bij de eerste vesting waar de vrouwen verbleven. Een feeën heer, met Dechtire aan zijn zijde, verwelkomde hen en vroeg hen waarom ze daar naartoe waren gereisd. Zij antwoordden dat ze vijftig maagden missen waar ze al drie jaar naar op zoek waren. Dechtire was vriendelijk en gastvrij. De feeën heer verwelkomde de mannen en zei dat ze de vermiste vrouwen binnen zouden vinden.

 

Koning Concobhar MacNessa heeft onmiddellijk zijn recht aangenomen als de heersende koning van Ulster om te slapen met de vrouw van de gastheer en heeft aldus de opdracht gegeven om haar die nacht naar hem toe te zenden, zonder te realiseren dat ze eigenlijk zijn eigen zus was. Dechtire vroeg om een nachtrust, omdat ze aan het weeën was en die avond een kind ter wereld zou brengen. Concobhar besloot om alleen te slapen. ’s Ochtends werd het zuigeling gevonden in de vouwen van zijn mantel. Dechtire realiseerde zich dat het tijd was om het Feeënland te verlaten en terug te keren naar Ulster met haar broer.

 

De koning gaf haar de opdracht om de jongen op te voeden. Hij werd Setanta genoemd. Hij was goed opgeleid en opgevoed, en werd later bekend als Cuchulainn, een naam die hij kreeg vanwege zijn jeugdige daden.

 

Dechtire was een ongelofelijke en onverschrokken vrouw van de Ierse mythologie. Haar onafhankelijkheid, sterkte en gedurfde natuur waren kenmerken die door haar beroemdste zoon Cuchulainn, de grootste strijder in de geschiedenis van Ierland, duidelijk zijn geërfd. Ze bewoog onbevreesd tussen het sterfelijke rijk en andere werelden en had dus een magische kwaliteit die zo groot was dat ze niet minder dan de Zonnegod Lugh heeft aangetrokken als vader van haar kind.

 

4’ Morai

 

Wanneer Isis denkt aan de zomer in Ierland, dan denkt ze aan het huis van Morai (oma). In de zomer ging Brigit met de kinderen naar Ierland. Ze huurde een auto in Limerick en van daaruit reden ze naar Galbally. Carlos kwam meestal een week later en soms bleef hij op Curaçao. Het huis ligt aan de R662. Het is een smalle dorpsweg van asfalt. Het is oud en slecht onderhouden en daarom zo mooi. Het lijkt heel veel op de laatste stuk weg naar Bandabou net voordat je aankomt op Knipbaai. De R662 gaat over Limerick, Tipperary en Cork.

Galbally betekent dorp van de vreemdeling of buitenlander en is in het graafschap van Limerick, op de grens met Tipperary. Eerst rij je langs verschillende rijtjeshuizen, daarna langs een groot gebouw dat lijkt op een berging en daarna kom je aan bij het huis van Morai.

 

Het huis is groot, van twee verdiepingen en aan de linkerkant is er een groot stuk bijgebouwd van een verdieping, aan de rechterkant een kleinere kamer. En naast het linkerdeel uiterst links staat een schuur. De deuren van het hek waren oud, van hout en altijd open. De smalle asfaltweg naar Morai, is grijs. Voor de rest was het overal groen en de lucht is altijd blauw. Bij het binnenrijden ziet Isis altijd aan haar rechterkant een voetbaldoel, een schommel en een glijbaan van metaal. Aan de linkerkant een bankje, een kleinere peuterglijbaan van plastic en een pingpong racket en verschillende ballen van verschillende grootte en discipline in het gras. Iris die gewend was aan hitte en de harde droge grond van Curaçao geniet altijd intens van de geur van het gras overal om haar heen. Brigit rijdt de tuin in, met het weggetje mee en stopt voor de deur. In het gras zie je overal speelgoed en naast het schuur met een blauwe dak staat een kruiwagen. Morai is aan het wachten bij de deur. Ze heeft in tegenstelling tot Brigit rood haar. Mijn moeder was blond en aintín (tante) heeft ravenzwart haar. Ze hebben alle drie lichtblauwe ogen. Wanneer we aankomen wordt Isis altijd innig omhelst, op zo een manier dat ze wist dat ze thuis was. Ze voelde nooit, niet eens voor een seconde dat ze er niet bij hoorde. Ze liep altijd de trap op, door naar de kinderkamer van Brigit met haar kleine koffer. Veel nemen ze niet mee want Morai had een kamer met kasten vol kinderkleding in huis voor alle seizoenen en in alle maten voor als de kleinkinderen komen slapen.

 

5’ “De kunst”

Als kind ging Isis weleens bij andere kinderen op bezoek en ze merkte al gauw dat het bij haar thuis anders was. Zij gingen nooit naar de kerk. Haar vader sprak Papiaments met haar thuis en haar moeder sprak Engels. Op school werd er Nederlands gesproken. Wanneer ze op vakantie was in Ierland spraken haar moeder en morai Engels met haar maar met elkaar spraken ze Gaelic. Ook de kinderen van aintίn Deidre, uncail Oscar en uncail Ronan spraken Gaelic. Brigit vond het leren van Papiaments, Nederlands en Engels en Spaans al meer dan genoeg maar Isis vond het interessant en hield haar oren aandachtig open als er Brigit en Morai in Gaelic aan het smoezen waren.

Maar er was iets dat nog interessanter was, en dat was wanneer Mama bezig was met “De Kunst”. Op haar kamertje had ze een lekkere sofa. Dat is een stoel om “te mediteren”. Ik wist eerst niet precies wat het was maar ging naast mijn moeder zitten zonder te bewegen en hield het zo lang mogelijk vol. Mama zegt dat het helpt om beter te worden in het toveren. En ik wil goed kunnen toveren. Ook had ze een heleboel mooie schriften waarin ze van alles opschreef. Ze heeft een droomdagboek. Daar schrijft ze alles op wat ze droomt. Mama heeft veel boeken over astrologie, tuinieren, kruiden, oliën en wierook. Alles was in een kast met een deur met een slot. Ook de tarotkaarten, een kristallen bal en kaarsen van alle kleuren. Eerst wist ik dat wilde schrijven en al gauw daarna wist ik dat ik alles wilde leren waar Mama bezig mee was, vooral de dingen in de kast met een slot.

 

6’ Brigit’s reizen

Brigit was net een week eerder weg naar Ierland toen Isis haar eerste ontmoeting had met Iris.

Vandaag heb ik met mijn moeder gesproken via Zoom. Ik vertelde haar over wat ik ontvangen heb over Iris, onze gesprekken, wat ik had ontvangen door automatisch schrift.  Ik kan niet stoppen met denken over wat Iris zei over een parallelle wereld, een gateway en teleportatie zoals ik die ken van Narnia en Star Trek.

Brigit luisterde aandachtig. Ze was stil. Even dacht ik dat er iets mis was met de Internet.

“Het is eindelijk zover” zegt ze. De eerste vrouw van ons gezin heeft generaties lang de gifte van “reizen”. Daar is de Sheela Na Gig voor.

Ik stond paf. “Heb jij dat ook gedaan Mama? Waarom heb ik het nooit gemerkt?”

“Als je reist naar een parallelle wereld, dan ben je buiten de tijd-plaats werkelijkheid waarin we leven. Dus je gaat weg, maakt van alles mee, denkt dat er weken of maanden voorbij zijn gegaan. Maar alles wat je meemaakt speelt zich af buiten deze werkelijkheid.

“En wat heb je allemaal meegemaakt toen je ‘op reis’ was?”

“Dat maakt niets uit. Dat is mijn geheim en mijn beleving. De vraag is: ‘wat ga je allemaal meemaken en wil je allemaal meemaken?

“Mama, ik moet naar Ierland voor Litha.”

“Dan moet je het al gemerkt hebben.”

“Plotseling verdien ik meer geld dan gebruikelijk. Ik stort de helft ervan op mijn spaarrekening.”

“Maar Arthur wilde, nu hij op Curaçao werkt gebruik maken van de kans om op vakantie te gaan in America. We gaan altijd al op vakantie in Ierland toen we in Nederland woonden. Wordt hij uitgezonden voor drie jaar naar Curaçao en nu moet ik verkopen dat we naar Ierland gaan.”

“Het idee zal van Arthur komen, wacht maar af” Brigit glimlacht ondeugend.

Diana is al vijftien en kan twee weken bij haar vader blijven. Ze kunnen later komen. Jij krijgt een ticket om naar Ierland te komen op 17 juni. Diana en Arthur komen op 5 of 6 juli. Je weet al wat er gedaan moet worden. Je zegt niets om het tegensputteren te vermijden. We beginnen

vandaag al met het visualiseren van de reis en de suggestie en beeld op te sturen naar Arthur.

“Ja” zeg ik alleen maar.

“Mama, wie was jouw Iris en hoe oud was je toen?”

“Ze was Bridget en ik was tweeënveertig. Meer hoef je niet te weten. Het gaat je niets aan. Mijn reizen zijn van mij. En jouw reizen zijn alleen maar van jou.”

 

7’ Kwantummechanica

Het is negen uur ‘s avonds. Isis zit op haar kantoor achter de computer. Ze schraapt haar keel. Sinds gisteren heeft ze wat keelpijn.
“Wat moet ik onder kwantummechanica verstaan?
Kwantummechanica is een tak van de natuurkunde. Iedereen kent wel een paar ‘gewone’ natuurkundige wetten, zoals de zwaartekracht. Het idee was vroeger dat die wetten altijd en overal voor iedereen hetzelfde zijn. Wetenschappers ontdekten begin vorige eeuw dat de bekende wetten voor heel kleine dingen niet meer gelden. De allerkleinste deeltjes die we kennen (kleiner dan een atoom) volgen andere wetten. Wetten die conflicteren met de bekende natuurkunde: de spookachtige wetten van de kwantummechanica.

Die kwantummechanica heeft een paar heel vreemde wetten waar we met ons menselijk voorstellingsvermogen niet bij kunnen. Een van die spookachtige wetten zegt dat twee heel kleine deeltjes, die op geen enkele manier met elkaar in contact staan, toch op elkaar reageren. En dat het daarvoor ook niet uitmaakt hoe ver de twee deeltjes uit elkaar staan: twee meter of een miljard kilometer.
Hoe kan dat?

Dat weet niemand. Maar het is al verschillende keren bewezen dat het wel echt zo werkt. Ook al begrijpt niemand het.”

Ze klikt op een andere link:    

“Een team van Belgische en Franse onderzoekers is bij een kernreactor op zoek gegaan naar tekenen van een parallel universum. Het is een van de meest intrigerende ideeën uit de natuurkunde: ons heelal is niet alleen, maar bevindt zich in een soort “über ruimte” waar ook andere heelallen in rondzweven. Belgische en Franse wetenschappers hebben nu een dappere poging gedaan om dat soort parallelle universums op het spoor te komen. Helaas hebben de eerste experimenten niets opgeleverd – maar wat niet is, kan nog komen.
Hoe zit dat dan precies met die parallelle universums?

Ons heelal kent vier dimensies (namelijk: lengte, breedte, diepte en tijd). Maar daar hoeft het niet bij te blijven; misschien is er wel een ruimte met vijf of meer dimensies, de zogenoemde bulk, waar ons vierdimensionale heelal in hangt. En in die bulk zouden zich dan ook andere 4D-heelallen kunnen bevinden. Probleem is alleen dat deeltjes in principe niet aan hun eigen 4D-heelal kunnen ontsnappen – en dat maakt het erg lastig om bewijs te vinden voor ‘the universe next door’. Want als deeltjes uit een ander 4D-heelal ons niet kunnen bereiken, is er ook niets te meten. Maar een Belgische wetenschapper en collega’s hebben nu een manier bedacht om dit toch te doen.
Centraal in het idee van deze wetenschapper en zijn team staat een kernreactor, die aan de lopende band neutronen produceert. Botsen die vervolgens op de aanwezige atoomkernen in de reactor, dan zou een klein deel van deze neutronen daardoor in een naburig 4D-heelal moeten belanden, zo valt te berekenen.
Die neutronen zijn we vervolgens echter niet allemaal definitief kwijt. In een detector een eindje verderop kan namelijk het tegenovergestelde gebeuren:”

Isis leest opnieuw wat er nu volgt:

daar kan zo’n neutron ineens weer vanuit de parallelle wereld terugkeren naar de onze. Dan is zo’n neutron dus feitelijk, via een parallel universum, door de wand van de kernreactor geteleporteerd.”

Dus terwijl ik hier daar ben, neemt Iris mijn plek hier? Maar als ik terug ben merkt niemand dat op want alles speelt zich af buiten de werkelijkheid van tijd en plaats.

Isis werd gek van het paradoxale van dit alles, de ethische vragen in haar hoofd, het idee dat ze weg is en iemand haar plaats inneemt zonder dat haar man en haar dochter dat weten. Hoe kon mama dit allemaal aan?
Mama zei: je reizen zijn van jou alleen. We zijn allemaal goed terechtgekomen? Er is uiteindelijk toch niets bijzonders gebeurd? Isis komt langzamerhand tot rust.

Advertenties